ฝึกการมองเห็นรอบข้างของคุณอย่างไร

การมองเห็นรอบข้างคืออะไร

จอประสาทตาไม่สม่ำเสมอ หลุมเล็ก ๆ ตรงกลาง คือโฟเวีย อัดแน่นด้วยเซลล์รูปกรวยและให้การมองเห็นที่คมชัด มีสี และละเอียด ในพื้นที่ประมาณความกว้างของเล็บหัวแม่มือเมื่อเหยียดแขน ทุกอย่างนอกนั้นคือบริเวณรอบข้าง ซึ่งเซลล์รูปแท่งทำงานมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อออกไปด้านนอก มีมากกว่าเซลล์รูปกรวยมาก ไวกว่ามากในที่แสงสลัว แทบมองไม่เห็นสี และไร้ความสามารถกับรายละเอียดละเอียด บริเวณรอบข้างอ่านคำหรือจำใบหน้าไม่ได้ แต่ยอดเยี่ยมในสองอย่างที่โฟเวียทำไม่ได้ คือสังเกตว่ามีบางอย่างขยับ และมองเห็นในที่มืด

นี่คือเหตุผลที่คุณหันหัวไปทางแสงวูบก่อนจะรู้ว่าเป็นอะไร บริเวณรอบข้างตรวจจับ โฟเวียระบุ เกือบทุกอย่างที่เรียกว่าการฝึกการมองเห็นรอบข้างเกี่ยวกับขั้นแรก คือได้มากขึ้นจากการตรวจจับ และลงมือกับมันเร็วขึ้น

การฝึกเปลี่ยนอะไร และไม่เปลี่ยนอะไร

นักวิจัยวัดปริมาณที่เรียกว่าลานสายตาที่ใช้งานได้ คือบริเวณรอบจุดที่มองซึ่งคุณรับข้อมูลได้จริงในการชำเลืองครั้งเดียว ซึ่งมักเล็กกว่าบริเวณที่คุณมองเห็นได้ทางกายภาพมาก มันหดลงเมื่อมีสิ่งรบกวน เมื่อเหนื่อยล้า และเมื่อสูงวัย และเป็นตัวทำนายความปลอดภัยในการขับรถของผู้สูงอายุที่ยืนยันกันดี มันตอบสนองต่อการฝึกด้วย งานศึกษาการฝึกลานสายตาที่ใช้งานได้ รวมถึงวิดีโอเกมแอ็กชันและงานติดตามด้วยความสนใจ รายงานการพัฒนาที่วัดได้ในการตรวจจับบริเวณรอบข้าง บางผลคงอยู่หนึ่งปีหลังการฝึก

สิ่งที่งานศึกษาเหล่านั้นแสดงด้วยคือรูปแบบปกติของการเรียนรู้เชิงการรับรู้ ผลส่วนมากจำเพาะกับตัวกระตุ้นที่ฝึก ฝึกด้วยตัวอักษรในตำแหน่งคงที่ คุณจะเก่งขึ้นกับตัวอักษรในตำแหน่งเหล่านั้น ส่วนว่ามันขยายผลไปถึงนักปั่นจักรยานที่ขอบถนนแค่ไหนยังถกเถียงกัน และคำตอบที่ตรงไปตรงมาคือ “บางส่วน และมากขึ้นถ้าการฝึกหลากหลาย” จึงควรฝึกด้วยเป้าหมายที่หลากหลาย ในรูปแบบที่สำคัญต่อคุณ

แบบฝึกที่ได้ผลโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์

1. จ้องจุดเดียวกับเป้าหมายรอบข้าง จ้องสายตาที่จุดตรงกลางผนังหรือหน้ากระดาษ โดยไม่ขยับตา เรียกชื่อวัตถุหรือเครื่องหมายที่ขอบ แล้วเช็กด้วยการมอง การเช็กคือฟีดแบ็ก ถ้าไม่มี นี่คือการเหม่อลอย ขยายเป้าหมายให้กว้างขึ้นเมื่อมันง่ายขึ้น
2. สายตาแบบผ่อนคลายขณะเดิน มองไปที่จุดข้างหน้าแล้วนับว่าคุณรับรู้สิ่งที่อยู่ด้านข้างได้กี่อย่างโดยไม่มองมัน เช่น ประตู คน ป้าย แล้วมองและนับสิ่งที่พลาด วันละไม่กี่นาที ที่ที่ปลอดภัย
3. แบบฝึกการมองเห็นสำหรับกีฬา แบบฝึกใดก็ได้ที่คุณต้องตามลูกบอลหรือคู่ซ้อมขณะที่ตาจับอยู่กับอย่างอื่น เช่น สัญญาณมือของโค้ชจากด้านข้าง ลูกที่สองที่โยนเข้ามาในลานสายตาของคุณ นี่คือรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดของการฝึก และยังคงมีประโยชน์โดยตรงที่สุดสำหรับนักกีฬา
4. จ้องกว้างขึ้นขณะอ่าน จ้องกลางบรรทัดแล้วพยายามรับคำที่ปลายทั้งสองข้างโดยไม่ขยับตา นี่คือกลไกเบื้องหลังข้ออ้างเรื่องการอ่านเร็วส่วนใหญ่ ฉบับที่ตรงไปตรงมาคือมันฝึกการตรวจจับตัวอักษรรอบข้าง ส่วนว่ามันทำให้คุณอ่านเร็วขึ้นไหมเป็นอีกคำถามหนึ่ง
5. แบบฝึกตาราง ตาราง Schulte คือตารางตัวเลขที่สลับกันซึ่งคุณหาตามลำดับขณะจ้องสายตาที่กึ่งกลาง เป็นรูปแบบมาตรฐาน และเป็นสิ่งที่แอปหลายตัวด้านล่างสร้างอยู่บน

ในทุกกรณี สองส่วนประกอบคือสายตาที่จ้องคงที่และฟีดแบ็กว่าพลาดอะไร ถ้าขาดอย่างใด แบบฝึกก็หยุดเป็นการฝึก

แอปและเครื่องมือ

สิ่งที่ควรคาดหวัง

วันละไม่กี่นาทีเป็นเวลาไม่กี่สัปดาห์มักพอจะสังเกตว่าคุณจับสิ่งที่ขอบที่เคยพลาดได้ และแบบฝึกที่ให้คะแนนจะแสดงแนวโน้มก่อนที่คุณจะรู้สึก ผลอยู่ใกล้สิ่งที่คุณฝึก มันเลือนหายถ้าคุณหยุด และมันไม่เปลี่ยนสิ่งที่การตรวจตาพบ สามประโยคนี้คือเหตุผลที่ตรงไปตรงมาทั้งหมดของการฝึกการมองเห็นรอบข้าง และเป็นเหตุผลที่พอจะทำ