พัฒนาการจดจำระดับเสียงอย่างไร

สามทักษะ ไม่ใช่หนึ่ง

วลีนี้ซ่อนสามความสามารถที่อยู่คนละที่และฝึกต่างกัน

• ระดับเสียงสัมพัทธ์ คือการได้ยินระยะห่างระหว่างโน้ต เช่น ขั้นคู่ห้า ขั้นคู่สามไมเนอร์ และการได้ยินว่าโน้ตหนึ่งอยู่ตรงไหนในคีย์ มันทำให้คุณเล่นทำนองกลับ ถอดเพลง หรือบอกว่าคอร์ดเป็นไมเนอร์ได้ มันพึ่งการอ้างอิง ซึ่งแทบมีอยู่เสมอในดนตรีจริง
• ระดับเสียงสัมบูรณ์ ที่มักเรียกว่าเพอร์เฟกต์พิตช์ คือการเรียกชื่อหรือเปล่งโน้ตโดยไม่มีการอ้างอิงเลย มันหายาก ปรากฏเป็นส่วนใหญ่ในคนที่เริ่มฝึกดนตรีตั้งแต่เด็กมาก และไม่จำเป็นสำหรับความเป็นนักดนตรีรูปแบบใดเลย
• ความจำเรื่องระดับเสียง คือการถือระดับเสียงเฉพาะหนึ่งไว้ในใจ เป็นเวลาไม่กี่วินาที หรือตลอดวลีหนึ่ง และหามันเจออีกครั้งอย่างแม่นยำ นักร้องพึ่งมันเพื่อกลับเข้าหลังจากพัก โปรดิวเซอร์พึ่งมันเมื่อจูนตัวอย่างเสียงด้วยหู มันอยู่ระหว่างสองอย่างแรก ไม่ต้องใช้ชื่อ แต่ก็ไม่มีโน้ตตัวที่สองให้พึ่งเช่นกัน

สิ่งที่ผู้ใหญ่ฝึกได้จริง

ระดับเสียงสัมพัทธ์พัฒนาด้วยการฝึกในทุกวัย นี่คือผลที่ยืนยันได้ดีที่สุดในการฝึกหู และเป็นสิ่งที่ทุกหลักสูตรฝึกหูสร้างอยู่บน ความจำเรื่องระดับเสียงก็พัฒนาด้วยการฝึกเช่นกัน และเพราะมันเป็นการตัดสินแบบต่อเนื่อง คือคลาดไปเท่าไร ไม่ใช่ชื่ออะไร จึงวัดได้ละเอียดพอจะเห็นผลเล็ก ๆ

ระดับเสียงสัมบูรณ์เป็นข้อยกเว้น ผู้ใหญ่ที่ฝึกมันเป็นเดือนมักได้สิ่งที่ใช้ได้ในทางปฏิบัติแต่ไม่ใช่กลไกเดียวกัน คือโน้ตอ้างอิงที่จำไว้อย่างมั่นคง (มักเป็นโน้ตลาที่ 440 Hz หรือโน้ตต่ำสุดของเครื่องดนตรีของตน) บวกระดับเสียงสัมพัทธ์ที่เร็วจากจุดยึดนั้น นั่นเป็นทักษะที่มีประโยชน์จริง และถ้าหลักสูตรขายมันว่าเป็นเพอร์เฟกต์พิตช์ ผลิตภัณฑ์ก็จริงแม้ชื่อจะหลวม สิ่งที่คุณไม่ควรคาดหวังคือการได้ยินเสียงแตรรถแล้วรู้ทันทีโดยไม่ต้องพยายามว่าเป็นโน้ตฟาชาร์ป

วิธีที่ได้ผล

แต่ละวิธีให้คุณสี่ส่วนที่การฝึกการรับรู้ต้องมี คือเป้าหมาย คำตอบจากความจำ ฟีดแบ็กที่แม่นยำ และบันทึก เลือกวิธีที่ตรงกับทักษะที่คุณยังขาด

การฟังโดยมีคีย์เป็นศูนย์กลาง (สำหรับระดับเสียงสัมพัทธ์)

คาเดนซ์สร้างคีย์ขึ้น โน้ตเดี่ยวดังขึ้น และคุณบอกว่ามันคือขั้นที่เท่าไรของบันไดเสียง ยากกว่าการเรียกชื่อช่วงเสียงระหว่างสองโน้ตที่อยู่ติดกัน และมีประโยชน์กว่ามาก เพราะทำนองจริงถูกได้ยินเทียบกับคีย์ ไม่ใช่เทียบกับโน้ตก่อนหน้า Functional Ear Trainer สร้างบนวิธีนี้ วันละสิบนาทีคือที่แนะนำกัน รายชื่อแอปฝึกหูเปรียบเทียบมันกับทางเลือกอื่น

แบบฝึกช่วงเสียงและคอร์ด (สำหรับระดับเสียงสัมพัทธ์)

วิธีแบบดั้งเดิม สองโน้ตหรือหนึ่งคอร์ดดังขึ้น คุณบอกชื่อช่วงเสียงหรือคุณภาพของมัน มันได้ผล และเป็นสิ่งที่แอปส่วนใหญ่เสนอ จุดอ่อนคือช่วงเสียงที่อยู่เดี่ยว ๆ ไม่ใช่วิธีที่ดนตรีมาถึงเรา จึงควรจับคู่กับการฝึกที่มีคีย์เป็นศูนย์กลาง ไม่ใช่พึ่งมันอย่างเดียว

การร้องกลับ (สำหรับระดับเสียงสัมพัทธ์และความจำเรื่องระดับเสียง)

ฟังโน้ตหรือวลีสั้น ๆ ร้องกลับ แล้วเช็กกับต้นฉบับ นี่คือวิธีที่เก่าแก่ที่สุดและยังเป็นหนึ่งในวิธีที่ดีที่สุด เพราะการเปล่งระดับเสียงบังคับให้คุณตัดสินใจเลือกหนึ่ง แอปเครื่องเทียบเสียงที่อ่านเสียงของคุณเป็นเซนต์เปลี่ยนมันเป็นการฝึกที่วัดได้ แอปที่รับไมโครโฟน เช่น EarMaster ช่วยตรวจให้

การยึดโน้ตอ้างอิง (สำหรับจุดยึดที่ใช้งานได้)

เลือกโน้ตหนึ่งตัว โน้ตลาที่ 440 คือทางเลือกปกติ หรือสายเปิดของเครื่องดนตรีของคุณ และฮัมมันหลายครั้งต่อวัน เช็กกับเครื่องเทียบเสียงทุกครั้ง หลังผ่านไปหลายสัปดาห์ คนส่วนใหญ่เปล่งมันได้ในครึ่งเสียงโดยไม่มีเตรียม และหลายคนอยู่ในหนึ่งควอเตอร์โทน จากจุดยึด ระดับเสียงสัมพัทธ์ให้ส่วนที่เหลือ นี่คือทางที่เป็นจริงสำหรับผู้ใหญ่ไปสู่สิ่งที่คล้ายระดับเสียงสัมบูรณ์

การสร้างขึ้นใหม่พร้อมฟีดแบ็กเป็นเซนต์ (สำหรับความจำเรื่องระดับเสียง)

เสียงหนึ่งดังครั้งเดียวแล้วเงียบ คุณหามันอีกครั้งบนตัวควบคุมแบบต่อเนื่อง ไม่ใช่คีย์บอร์ด เพราะคีย์บอร์ดให้ทางเลือกสิบสองตัวและซ่อนความคลาดเคลื่อนที่เล็กกว่าครึ่งเสียง และคุณถูกบอกว่าคลาดไปกี่เซนต์ เพราะคำตอบเป็นตัวเลขไม่ใช่ชื่อ คุณจึงเห็นการพัฒนายี่สิบเซนต์ที่แบบฝึกถูกหรือผิดไม่มีวันแสดง

Percore อยู่ตรงไหน

เซสชันระดับเสียงของ Percore คือวิธีสุดท้าย ที่ทำเป็นรายวัน เสียงไซน์หนึ่งเสียงดังครั้งเดียว อยู่ราว ๆ ระหว่าง 140 ถึง 760 Hz ไม่เคยแสดงความถี่ คุณหามันอีกครั้งด้วยการลากคลื่นเสียง และระดับเสียงไหลลื่นต่อเนื่องไปตามนิ้วของคุณ แทนที่จะก้าวระหว่างโน้ต คะแนนคือระยะห่างเป็นเซนต์ อยู่ในไม่กี่เซนต์ได้ใกล้ 100 และคลาดราวหนึ่งช่วงคู่แปดได้ศูนย์ ทุกคนได้เป้าหมายเดียวกันในวันเดียวกัน ลำดับผลวัดของคุณจึงเทียบกับเมื่อวานและกับเพื่อนได้

มันไม่สอนช่วงเสียง คอร์ด หรือขั้นของบันไดเสียง และไม่ใช่สิ่งทดแทนหลักสูตรฝึกหู มันคือการวัดว่าความจำเรื่องระดับเสียงของคุณนิ่งแค่ไหน ในครึ่งนาที ข้างผลวัดสี จังหวะเวลา และเชิงพื้นที่ของคุณ Pro เพิ่มโมดูลการได้ยินอีกสามโมดูล คือจังหวะ ทิศทาง และสีสันของเสียง สำหรับการฝึกนอกสี่อย่างประจำวัน ถ้าอยากเข้าใจตัวเลขที่มันรายงาน เซนต์ในดนตรีคืออะไรอธิบายหน่วยนี้

จะรู้ได้อย่างไรว่าคุณกำลังดีขึ้น

• ใช้เซนต์ ไม่ใช่ชื่อ แบบฝึกที่บอกว่า “ถูก” เมื่อคุณอยู่ในครึ่งเสียงแสดงความต่างระหว่างคลาดห้าสิบเซนต์กับห้าเซนต์ไม่ได้ เซนต์ทำได้
• ตัดสินจากลำดับผลวัด ไม่ใช่รายวัน ความจำเรื่องระดับเสียงแปรผันตามความเหนื่อยล้า เสียงรบกวน และเวลาของวัน ผลวัดหนึ่งสัปดาห์บอกอะไรบางอย่าง ผลวัดเดียวไม่บอก
• ดูทิศทางของความคลาดเคลื่อน หลายคนต่ำเกินไปอย่างสม่ำเสมอหรือสูงเกินไปอย่างสม่ำเสมอ ความเอนเอียงแก้ง่ายกว่าการกระจัดกระจายแบบสุ่ม เมื่อคุณรู้ว่าเอนไปทางไหน
• รักษาเงื่อนไขให้คงที่ หูฟังเดียวกัน ระดับเสียงเดียวกัน เวลาเดียวกันของวัน เปลี่ยนทีละอย่าง